Երկար ժամանակ լաբորատորիաներով սահմանափակված քվանտային տեխնոլոգիաները բախվում են իրական ու գործնական խոչընդոտի, երբ խոսքը գնում է դրանց մասշտաբավորման մասին։ Գոյություն ունեցող ցանցերն արդեն տեղափոխում են տվյալների հսկայական ծավալներ, իսկ չափազանց փխրուն քվանտային ազդանշանները դժվարությամբ են պահպանվում նման միջավայրում։ Այնուամենայնիվ, վերջերս իրականացված փորձը ցույց է տալիս, որ քվանտային տելեպորտացիան կարող է գործել հենց ներկայիս ենթակառուցվածքների ներսում՝ առանց առանձին, հատուկ ցանցի անհրաժեշտության։

Նորթվեսթեռն համալսարանի թիմը իրականացրել է քվանտային վիճակի փոխանցում 30,2 կիլոմետր օպտիկական մանրաթելով՝ միաժամանակ թույլ տալով, որ նույն մանրաթելով անցնի 400 գիգաբիթ/վրկ արագությամբ ինտերնետային տվյալների հոսք։ Դասական ազդանշանը օգտագործել է նույն օպտիկական ուղին, ինչ քվանտային ֆոտոնները՝ վերարտադրելով իրական ցանցի պայմանները, այլ ոչ թե մեկուսացված լաբորատոր միջավայր։

Հիմնական մարտահրավերը կապված է ինտերնետային փոխանցումներից առաջացող օպտիկական աղմուկի հետ։ Դասական տվյալները փոխանցվում են միլիոնավոր լուսային ֆոտոնների միջոցով, որոնք կարող են քողարկել կամ խանգարել քվանտային ազդանշաններին, որոնք հաճախ սահմանափակվում են ընդամենը մեկ ֆոտոնով։ Այս երևույթը, որը կոչվում է ինքնաբուխ Ռամանի ցրում (spontaneous Raman scattering), օպտիկական մանրաթելերում խանգարումների հիմնական աղբյուրն է։

Ազդանշանի ամբողջականությունը պահպանելու համար հետազոտողները քվանտային ֆոտոնները տեղադրել են ալիքների երկարությունների այնպիսի տիրույթում, որն ավելի քիչ է ենթարկվում աղմուկի ազդեցությանը, ինչպես նաև կիրառել են չափազանց նեղ սպեկտրաժամանակային ֆիլտրեր։ Չափումները հիմնվել են համընկնման հայտնաբերման մեթոդի վրա, որը պահպանել է միայն այն դեպքերը, որոնք իրականում համապատասխանում են քվանտային փոխանցմանը։

Արդյունքները ցույց են տալիս, որ քվանտային տելեպորտացիայի համար անհրաժեշտ խճճվածությունն ու միջամտությունները մնում են կայուն նույնիսկ այն դեպքում, երբ դասական ազդանշանի հզորությունը հասնում է 74 միլիվատի։ Փոխանցման միջին հավատարմությունը հասել է մոտ 90 տոկոսի, ինչը զգալիորեն գերազանցում է 66 տոկոսի շեմը՝ այն սահմանը, որը համարվում է զուտ դասական մեթոդների առավելագույն արդյունավետություն։

Այս ձեռքբերումը կարող է արագացնել անցումը դեպի քվանտային ցանցերի նոր սերունդ՝ ապացուցելով, որ քվանտային կապը հնարավոր է իրականացնել հենց ներկայիս ինտերնետային ենթակառուցվածքների վրա՝ առանց դրանք ամբողջությամբ փոխարինելու։